D-asparaginezuur (DAA), dat in het lichaam voorkomt in de vorm van aspartaat, is een aminozuur dat vaak wordt gepresenteerd als middel om energie te verhogen en vermoeidheid uit te stellen. Wat zegt de moderne sportwetenschap er echter werkelijk over?
Wat is aspartaat?
Biochemisch gezien gaat het om een niet-essentieel aminozuur. Dit betekent dat ons lichaam het zelf kan aanmaken en we niet volledig afhankelijk zijn van de inname via voeding. In het lichaam is aspartaat betrokken bij diverse belangrijke processen, waaronder de synthese van pyrimidinen (bouwstenen van DNA en RNA) of als tussenproduct in metabole routes.
De belangrijkste beloftes: waarom gebruiken sporters het?
Voedingssupplementen met aspartaat (vaak als magnesium- en kaliumzouten) richten zich vooral op duursporters. Tot de belangrijkste genoemde beweringen behoren:
Werkingsmechanisme: de strijd tegen ammoniak
De theorie achter aspartaatsuppletie is gebaseerd op zijn rol in het stikstofmetabolisme. Aspartaat is een precursor voor tussenproducten van de citroenzuurcyclus (TCA-cyclus), die verantwoordelijk is voor de energieproductie in de cellen.
Men veronderstelde dat een verhoogde inname van aspartaat kon helpen de ophoping van ammoniak in het plasma te verminderen tijdens intensieve inspanning. Omdat een verhoogd ammoniakgehalte in het bloed nauw samenhangt met het optreden van vermoeidheid, zou de eliminatie ervan theoretisch moeten leiden tot een langere en intensievere prestatie.
Wat zegt de wetenschap hierover? Realiteit versus marketing
Ondanks de aantrekkelijke theoretische veronderstellingen is het wetenschappelijke bewijs voor de werkzaamheid van aspartaat als ergogeen hulpmiddel zeer zwak.
8 sporters fietsten tot uitputting bij een intensiteit van 75–80% VO2max. Ze kregen ofwel 6 g aspartaat (in de vorm van magnesium- en kaliumzouten), of een placebo, gedurende 24 uur vóór de inspanning.
Conclusie voor sporters
Hoewel aspartaat essentieel is voor een goede werking van het metabolisme, is suppletie ervan voor doeleinden zoals het verbeteren van het uithoudingsvermogen volgens de huidige wetenschappelijke kennis ondoeltreffend en niet werkzaam.
- Maughan RJ, Sadler DJ. (1983). The effects of oral administration of salts of aspartic acid on the metabolic response to prolonged exhausting exercise in man. Int J Sports Med, 4(2):119–123.
- Jeukendrup A, Gleeson M. (2025). Sport nutrition (4th ed.). Human Kinetics.
Reacties (0)
Er zijn geen reacties voor dit artikel. Wees de eerste die een bericht achterlaat!