Gut training: meer energie zonder spijsverteringsklachten

21 juni 2026Michal Jetelina0 opmerkingen

Duursporten zoals marathons, triatlons of langeafstandswielrennen vereisen een constante energietoevoer. Het ideale scenario is het aanvullen van voldoende koolhydraten – dit stuit echter vaak op spijsverteringsklachten, waarmee 30 tot 50% van de duursporters te maken heeft. Zo ontstaat het klassieke dilemma: minder koolhydraten innemen en het risico op energieverlies nemen, of meer innemen en het risico op maagklachten nemen. De oplossing is „gut training" – gerichte training van het spijsverteringskanaal.

Gut training – trénink trávicího traktu pro vytrvalostní sportovce

Waarom ontstaan spijsverteringsklachten eigenlijk?

De belangrijkste beperkende factor voor de energie-inname tijdens een inspanning ligt niet in de spieren, maar in het vermogen van de darmen om koolhydraten te absorberen. Als je tijdens inspanning slechts één type koolhydraat inneemt (bijv. glucose), kan het lichaam dit slechts met een snelheid van ongeveer 60 g per uur verwerken – de beperkende factor is de verzadiging van de transporter SGLT1 in de darmen.

Hoe de darm koolhydraten opneemt
Darmlumen
glucose, galactose, Na⁺
SGLT1
→
Enterocyt
cel van de darmwand
GLUT2
→
Bloed
glucose
Darmlumen
fructose
GLUT5
→
Enterocyt
cel van de darmwand
GLUT2
→
Bloed
fructose
Glucose en fructose gebruiken verschillende transporters (SGLT1 vs. GLUT5) – daarom kan een combinatie van meerdere soorten koolhydraten meer energie per uur laten opnemen dan één koolhydraat alleen.
Aangepast van Jeukendrup, 2017

Als je meer koolhydraten inneemt dan de transporters kunnen verwerken, blijven ze in de darm achter. Daar trekken ze water aan, wat leidt tot osmotische verschuivingen, een vol gevoel en klachten zoals diarree of een opgeblazen gevoel.

Spijsverteringsklachten worden echter niet alleen veroorzaakt door ongeschikte sportvoeding – een combinatie van meerdere factoren speelt hierin mee:

Bloedomleiding – bij intensieve inspanning leidt het lichaam het bloed om naar de spieren en de huid, waardoor de doorbloeding van het spijsverteringskanaal tot wel 80% kan dalen, wat ischemie en krampen veroorzaakt. Vrouwen zijn hier fysiologisch gevoeliger voor.
Bewegingsmechaniek – lopers hebben last van het schudden van maag en darmen (beschadiging van het slijmvlies, microbloedingen), wielrenners in aerodynamische houding krijgen te maken met druk op de buik en reflux.
Wedstrijdstress vooraf – stresshormonen veranderen de darmbeweeglijkheid, verkorten de tijd voor voedingsstofopname en resulteren vaak in diarree.
Hoge osmolariteit van dranken – sterk geconcentreerde koolhydraatdranken (boven 500 mOsm/L) trekken water uit omliggende weefsels naar de darmen en kunnen onmiddellijk een vol gevoel in de maag veroorzaken.

Wat is „gut training"?

Het spijsverteringskanaal is geen statische buis, maar een zeer aanpasbaar orgaan. Net zoals spieren op belasting reageren met groei en betere doorbloeding, kunnen ook de maag en de darmen zich aanpassen aan wat we van ze vragen. Deze aanpassing kan worden geïllustreerd aan deelnemers van snelheidseetwedstrijden, die hun maag kunnen trainen om enorme hoeveelheden voedsel zonder al te veel klachten te verwerken.

Door regelmatige belasting van het spijsverteringssysteem kun je het op twee manieren trainen:

Aanpassing van de maag
De maag kan uitrekken en meer voedsel of vocht opnemen, en na een paar dagen versnelt de lediging naar de darmen. Bij sporters die herhaaldelijk grote hoeveelheden vocht innamen tijdens het hardlopen, nam het ongemak na verloop van tijd aanzienlijk af.
Aanpassing van de opname
Herhaalde voeding met een hoog koolhydraatgehalte stimuleert een toename van het aantal en de activiteit van SGLT1-transporters. 28 dagen training met een koolhydraatrijk dieet verhoogt de opname en het gebruik van koolhydraten drastisch (Cox et al., 2010).

Hoe train je de darmen in de praktijk?

Experts raden aan om ongeveer 6 tot 10 weken voor de wedstrijd te beginnen met het trainen van het spijsverteringskanaal, met een frequentie van minstens één keer per week. Het volstaat om één langere training per week te kiezen, of een sessie die qua profiel het meest overeenkomt met de aankomende wedstrijd.

Methoden van gut training en hun effecten
METHODEN
Groot volume vocht
Training direct na een maaltijd
Hoge koolhydraatinname tijdens inspanning
Simulatie van het wedstrijdplan
Meer koolhydraten in de gewone voeding
FYSIOLOGISCH EFFECT
Minder opgeblazen gevoel en volheid
van:
Snellere maaglediging
van:
Hogere capaciteit om koolhydraten op te nemen
van:
VOORDEEL
Minder spijsverteringsklachten
Hogere koolhydraatinname
→ Verbeterde prestatie
Aangepast van Jeukendrup, 2017

De sportwetenschap onderscheidt meerdere concrete methoden, afhankelijk van wat je precies wilt verbeteren:

Training van maagcomfort (tegen een vol gevoel) – neem tijdens de training bewust relatief grote hoeveelheden vocht in. De maag rekt geleidelijk uit en de perceptie van ongemak en een opgeblazen gevoel neemt af.
Training van maaglediging – ga trainen kort na een maaltijd of na het innemen van een grote hoeveelheid vocht. Het lichaam leert de maaginhoud sneller naar de darmen te verplaatsen, ook tijdens inspanning.
Training van darmopname – neem tijdens geselecteerde trainingen bewust hoge doses koolhydraten in. Zo dwing je de darmen om het aantal en de activiteit van transporters zoals SGLT1 te verhogen.
Verhoging van koolhydraten in de gewone voeding – de overgang van een dieet met 40% koolhydraten naar 70% kan binnen twee weken het aantal glucosetransporters in de darmen verdubbelen.
Complexe simulatie van het wedstrijdplan – drink en eet in de weken vóór de wedstrijd precies wat je van plan bent te consumeren op de wedstrijddag (gels, sportdranken, repen), in hetzelfde tempo en op dezelfde tussenpozen.

Tip: wat je moet vermijden vóór de wedstrijd

Om spijsverteringsklachten op de wedstrijddag te minimaliseren, is niet alleen belangrijk wat je eet, maar ook wat je op tijd uit je voeding schrapt:

Hoog vezelgehalte (volkorenbrood, havermout, rauwe groenten) – houd de darmen relatief leeg.
Lactose (gewone melk) – zelfs een lichte intolerantie kan tijdens inspanning problemen veroorzaken; kies voor lactosevrije, rijst- of sojamelk.
Dranken met fructose als enige koolhydraat – wordt langzamer opgenomen en leidt vaak tot krampen of diarree.
Hoog FODMAP-gehalte – fermenteerbare oligosachariden, disachariden, monosachariden en polyolen (tarwe, dadels, kersen) – gisten snel in de dikke darm en verhogen de osmotische druk.
Aspirine en niet-steroïde ontstekingsremmers (ibuprofen) – verhogen de doorlaatbaarheid van de darmwand.
Uitdroging – verslechtert de spijsvertering, onderschat een tijdig drinkregime niet.

Conclusie voor sporters

Spijsverteringsproblemen bij duursport zijn meestal geen kwestie van pech, maar een weerspiegeling van wat ons spijsverteringskanaal op dat moment aankan. De spijsverteringsorganen moeten met dezelfde nauwkeurigheid worden getraind als de spieren en het cardiovasculaire systeem. Dankzij geleidelijke en systematische aanpassing kun je tijdens inspanning veel meer koolhydraten opnemen, je prestatie verbeteren en veel meer genieten van de wedstrijd.


Bronnen
  1. Cox GR, Clark SA, Cox AJ, et al. (2010). Daily training with high carbohydrate availability increases exogenous carbohydrate oxidation during endurance cycling. J Appl Physiol, 109:126–134.
  2. Jeukendrup AE. (2017). Training the Gut for Athletes. Sports Med, 47(Suppl 1):101–110.
  3. Jeukendrup A, Gleeson M. (2025). Sport nutrition (4th ed.). Human Kinetics.

Meer artikelen

Reacties (0)

Er zijn geen reacties voor dit artikel. Wees de eerste die een bericht achterlaat!

Laat een opmerking achter