Dijpijn na het hardlopen - oorzaken en behandeling

Ben je atleet, voetballer of loop je gewoon graag, maar krijg je na het hardlopen of een andere activiteit dijpijn? In dit artikel bespreken we welke dijspierblessures het meest voorkomen bij sporters, waarom ze ontstaan en hoelang ze duren om te genezen. 

Waarom doet mijn dij pijn?

Dijspierblessures komen relatief vaak voor bij sporters die dynamische, zeer explosieve bewegingen uitvoeren. Sprongen, sprints, plotselinge richtingsveranderingen of trappen zijn bewegingen met onmiddellijke, hoogenergetische inzet van veel spieren, waaronder de dijspieren. Bij deze bewegingen kan rekking of scheuring van spiervezels ontstaan, en dat doet dan hevig pijn^{1, 4}.

Waar kan de dij pijn doen?

De locatie van de pijn kan verschillen, typisch treedt de blessure op ter plaatse van de overgang van de spier naar zijn pees, omdat daar de belasting op de spier zijn capaciteit overschrijdt. Aan de voorkant doet de geblesseerde quadriceps pijn, aan de binnenkant van de dij doen geblesseerde adductoren pijn (spieren die de dij naar de andere dij trekken) en aan de achterkant doen geblesseerde hamstrings pijn^{2, 3, 4}.

Bron: Canva.com

Bij welke sport komt dijblessure het vaakst voor?

Hoewel dijpijn bij veel verschillende sporten voorkomt, is er toch één sport die domineert. Voetballers hebben het vaakst last van dijspierblessures, omdat zij alle hierboven genoemde risicovolle bewegingen uitvoeren. Deze blessures vormen bijna een derde (31%) van alle blessures bij voetballers. Het hoogste aantal blessures betreft de achterste dij (hamstrings), gevolgd door de binnenste dij (adductoren) en pas daarna de voorste dij (musculus quadriceps femoris)^{1, 4}.

Hoe uit een dijspierblessure zich?

Ten eerste komt bij rekking of scheuring van de spier hevige pijn onmiddellijk na de foutieve beweging. Deze pijn laat de sporter niet toe om door te gaan met de inspanning en hindert hem vaak zelfs bij het lopen. Afhankelijk van de ernst kan de ledemaat opzwellen en bij scheuren in de spier gaat dit vaak gepaard met een grote blauwe plek⁴.

Bron: physioroom.com, hamstringblessure graad 3

Wat zijn de risicofactoren en kunnen deze op een of andere manier worden beïnvloed?

Tot de niet-beïnvloedbare risicofactoren behoren hogere leeftijd, eerdere beenblessure (heeft de neiging zich te herhalen) en dominantie van de ledemaat (het afzet- en dus zwaarder belaste been is gevoeliger voor blessures)⁴.

Tot de te voorkomen risicofactoren behoren overgewicht, algemene flexibiliteit, onvoldoende opwarming voor de inspanning, zwakte van de dijspieren en onvoldoende stabiliteit van de romp. Het loont om aan deze factoren te werken, om zowel een eerste als een herhaalde dijspierblessure te voorkomen⁴.

Wat te doen bij een dijblessure en hoelang duurt het?

Het antwoord op deze vraag is ingewikkeld, omdat het afhangt van de ernst en de locatie van de blessure, daarom is het belangrijk om een arts te bezoeken. De arts zal je dij onderzoeken door te kijken, te voelen en mogelijk ook met echografie of MRI, en op basis daarvan een behandeling voorstellen, meestal conservatief en niet operatief. Hoe dan ook wacht je een periode van relatieve of absolute rust, gevolgd door revalidatie van de spier en geleidelijke belasting totdat je langzaam terugkeert naar volledige belasting. Over het algemeen is de duur van de terugkeer naar sport bij de minst ernstige rekkingen 10 tot 18 dagen en bij zware scheuren 2 tot 3 maanden^{2, 3, 4}.

Bronnen

1. Ishøi, Lasse et al. “Diagnosis, prevention and treatment of common lower extremity muscle injuries in sport - grading the evidence: a statement paper commissioned by the Danish Society of Sports Physical Therapy (DSSF).” British journal of sports medicine vol. 54,9 (2020): 528-537. doi:10.1136/bjsports-2019-101228
2. Chang, Justin S et al. “Management of hamstring injuries: current concepts review.” The bone & joint journal vol. 102-B,10 (2020): 1281-1288. doi:10.1302/0301-620X.102B10.BJJ-2020-1210.R1
3. Serner, Andreas et al. “Return to Sport After Criteria-Based Rehabilitation of Acute Adductor Injuries in Male Athletes: A Prospective Cohort Study.” Orthopaedic journal of sports medicine vol. 8,1 2325967119897247. 29 Jan. 2020, doi:10.1177/2325967119897247
4. Mendiguchia, Jurdan et al. “Rectus femoris muscle injuries in football: a clinically relevant review of mechanisms of injury, risk factors and preventive strategies.” British journal of sports medicine vol. 47,6 (2013): 359-66. doi:10.1136/bjsports-2012-091250
5. https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=11664111