Gut training: więcej energii bez problemów trawiennych

21 czerwiec 2026Michal JetelinaKomentarze: 0

Sporty wytrzymałościowe, takie jak maratony, triatlony czy kolarstwo długodystansowe, wymagają stałego dopływu energii. Idealnym scenariuszem jest uzupełnianie odpowiedniej ilości węglowodanów – to jednak często napotyka problemy trawienne, z którymi zmaga się 30 do 50% sportowców wytrzymałościowych. Powstaje więc klasyczny dylemat: przyjąć mniej węglowodanów i ryzykować wyczerpanie energii, czy przyjąć ich więcej i ryzykować dolegliwości żołądkowe. Rozwiązaniem jest „gut training” – celowany trening układu pokarmowego.

Gut training – trénink trávicího traktu pro vytrvalostní sportovce

Dlaczego właściwie powstają problemy trawienne?

Głównym czynnikiem ograniczającym przyjmowanie energii podczas wysiłku nie są mięśnie, lecz zdolność jelit do wchłaniania węglowodanów. Jeśli podczas wysiłku przyjmujesz tylko jeden rodzaj węglowodanu (np. glukozę), organizm jest w stanie przetworzyć go w tempie jedynie około 60 g na godzinę – czynnikiem ograniczającym jest nasycenie transportera SGLT1 w jelitach.

Jak jelito wchłania węglowodany
Światło jelita
glukoza, galaktoza, Na⁺
SGLT1
→
Enterocyt
komórka ściany jelita
GLUT2
→
Krew
glukoza
Światło jelita
fruktoza
GLUT5
→
Enterocyt
komórka ściany jelita
GLUT2
→
Krew
fruktoza
Glukoza i fruktoza wykorzystują różne transportery (SGLT1 vs. GLUT5) – dlatego łączenie kilku rodzajów węglowodanów pozwala wchłonąć więcej energii na godzinę niż sam jeden węglowodan.
Zaadaptowano z Jeukendrup, 2017

Jeśli przyjmiesz więcej węglowodanów, niż transportery są w stanie wchłonąć, pozostaną one w jelicie. Tam przyciągają wodę, co prowadzi do przesunięć osmotycznych, uczucia pełności i późniejszych dolegliwości, takich jak biegunka czy wzdęcia.

Problemy trawienne nie są jednak spowodowane wyłącznie niewłaściwym odżywianiem sportowym – przyczynia się do nich kombinacja kilku czynników:

Przekierowanie krwi – przy intensywnym wysiłku organizm przekierowuje krew do mięśni i skóry, ukrwienie przewodu pokarmowego może spaść nawet o 80%, co wywołuje niedokrwienie i skurcze. Kobiety są do tego fizjologicznie bardziej podatne.
Mechanika ruchu – biegacze cierpią na wstrząsanie żołądka i jelit (uszkodzenie błony śluzowej, mikrokrwawienia), kolarze w pozycji aerodynamicznej mierzą się z uciskiem na brzuch i refluksem.
Stres przedstartowy – hormony stresu zmieniają ruchliwość jelit, skracają czas na wchłanianie składników odżywczych i często kończą się biegunką.
Wysoka osmolarność napojów – silnie skoncentrowane napoje węglowodanowe (powyżej 500 mOsm/l) przyciągają wodę z okolicznych tkanek do jelit i mogą natychmiast wywołać uczucie pełnego żołądka.

Czym jest „gut training"?

Przewód pokarmowy nie jest statyczną rurą, lecz wysoce adaptowalnym narządem. Podobnie jak mięśnie reagują na obciążenie wzrostem i lepszym ukrwieniem, tak żołądek i jelita potrafią dostosować się do tego, czego od nich wymagamy. Adaptację można zilustrować na przykładzie uczestników zawodów w szybkim jedzeniu, którzy potrafią wytrenować żołądek tak, by pomieścił ogromne ilości jedzenia bez większych problemów.

Poprzez regularne obciążanie układu pokarmowego można go wytrenować pod dwoma względami:

Adaptacja żołądka
Żołądek potrafi się rozciągnąć i pomieścić więcej pożywienia lub płynów, a po kilku dniach przyspiesza opróżnianie do jelit. U sportowców, którzy wielokrotnie spożywali duże ilości płynów podczas biegania, dyskomfort z czasem wyraźnie się zmniejszył.
Adaptacja wchłaniania
Powtarzana dieta o wysokiej zawartości węglowodanów stymuluje wzrost liczby i aktywności transporterów SGLT1. 28-dniowy trening z dietą bogatą w węglowodany dramatycznie zwiększa wchłanianie i wykorzystanie węglowodanów (Cox et al., 2010).

Jak trenować jelita w praktyce

Eksperci zalecają rozpoczęcie treningu przewodu pokarmowego około 6 do 10 tygodni przed zawodami, z częstotliwością co najmniej raz w tygodniu. Wystarczy wybrać jeden dłuższy trening w tygodniu lub taką jednostkę, która swoim profilem najbardziej odpowiada zbliżającym się zawodom.

Metody gut trainingu i ich efekty
METODY
Duża objętość płynów
Trening zaraz po posiłku
Wysokie spożycie węglowodanów podczas wysiłku
Symulacja planu wyścigu
Więcej węglowodanów w codziennej diecie
EFEKT FIZJOLOGICZNY
Mniej wzdęć i uczucia pełności
z:
Szybsze opróżnianie żołądka
z:
Wyższa zdolność wchłaniania węglowodanów
z:
BENEFIT
Mniej problemów trawiennych
Większa podaż węglowodanów
→ Lepsza wydolność
Zaadaptowano z Jeukendrup, 2017

Nauka o sporcie wyróżnia kilka konkretnych metod, w zależności od tego, co dokładnie chcesz poprawić:

Trening komfortu żołądka (przeciw uczuciu pełności) – podczas treningu celowo przyjmuj stosunkowo duże ilości płynów. Żołądek stopniowo się rozciągnie, a odczuwanie dyskomfortu i wzdęć się zmniejszy.
Trening opróżniania żołądka – chodź na trening wkrótce po posiłku lub po wypiciu dużej ilości płynów. Organizm uczy się szybciej przesuwać zawartość żołądka do jelit nawet podczas wysiłku.
Trening wchłaniania jelitowego – podczas wybranych treningów celowo spożywaj wysokie dawki węglowodanów. Zmusisz jelita do zwiększenia liczby i aktywności transporterów, takich jak SGLT1.
Zwiększenie węglowodanów w codziennej diecie – przejście z diety zawierającej 40% węglowodanów na 70% potrafi w ciągu dwóch tygodni podwoić liczbę transporterów glukozy w jelitach.
Kompleksowa symulacja planu wyścigu – w tygodniach przed zawodami pij i jedz dokładnie to, co planujesz spożywać w dniu D (żele, napoje izotoniczne, batony), w tym samym tempie i odstępach.

Wskazówka: czego unikać przed zawodami

Aby zminimalizować problemy trawienne w dniu zawodów, kluczowe jest nie tylko to, co jesz, ale też to, co odpowiednio wcześnie wyeliminujesz z diety:

Wysoka zawartość błonnika (pieczywo pełnoziarniste, płatki owsiane, surowe warzywa) – utrzymuj jelita stosunkowo puste.
Laktoza (zwykłe mleko) – nawet łagodna nietolerancja może podczas wysiłku powodować problemy; wybierz mleko bezlaktozowe, ryżowe lub sojowe.
Napoje z fruktozą jako jedynym węglowodanem – wchłania się wolniej i często prowadzi do skurczów lub biegunki.
Wysoka zawartość FODMAP – fermentujące oligosacharydy, disacharydy, monosacharydy i poliole (pszenica, daktyle, czereśnie) – szybko fermentują w jelicie grubym i zwiększają ciśnienie osmotyczne.
Aspiryna i niesteroidowe leki przeciwzapalne (ibuprofen) – zwiększają przepuszczalność ściany jelita.
Odwodnienie – pogarsza trawienie, nie lekceważ odpowiednio wczesnego nawadniania.

Podsumowanie dla sportowców

Problemy trawienne w sporcie wytrzymałościowym rzadko są kwestią pecha, a raczej odzwierciedleniem tego, co nasz przewód pokarmowy aktualnie jest w stanie znieść. Narządy trawienne trzeba trenować z taką samą starannością jak mięśnie i układ krążenia. Dzięki stopniowej i systematycznej adaptacji będziesz w stanie podczas wysiłku wchłonąć znacznie więcej węglowodanów, poprawisz wydolność i o wiele bardziej ucieszysz się z zawodów.


Źródła informacji
  1. Cox GR, Clark SA, Cox AJ, et al. (2010). Daily training with high carbohydrate availability increases exogenous carbohydrate oxidation during endurance cycling. J Appl Physiol, 109:126–134.
  2. Jeukendrup AE. (2017). Training the Gut for Athletes. Sports Med, 47(Suppl 1):101–110.
  3. Jeukendrup A, Gleeson M. (2025). Sport nutrition (4th ed.). Human Kinetics.

Więcej artykułów

Komentarze (0)

Brak komentarzy do tego artykułu. Bądź pierwszą komentującą osobą!

Zostaw komentarz